پرکلاغی

نویسنده‌ی وبلاگ پرکلاغی در بلاگفا هستم.

فروردین 86

 

ماتیلدا: زندگی همیشه اینقدر سخته یا فقط وقتی که بچه‌ای؟

لئــــون: همیشه… همیشه اینطوریه.

 

دو سه سال پیش یه سی‌دی به دستم رسید که توش تبلیغ و تیکه‌هایی از فیلم‌های آمریکایی به همراه آهنگ وترانه‌های همراهشون بود. لابه‌لاشون یه آهنگ و تبلیغ خیلی نظرم رو جلب کرد که نه اسم فیلم رو می‌دونستم و نه اسم خواننده و  نه اون آهنگ رو. امسال خود فیلم رو پیدا کردم که ازش به عنوان بهترین فیلمی که تا حالا دیدم یاد می‌کنم: فیلم «لئــــــــــــــــــــــــــون».

 

بازیگرهای اصلی فیلم ژان رنو و ناتالی پورتمن هستند و کارگردان هم لوک بسون. این فیلم بهترین کار هرسه تاست. هیچ فرد دیگه‌ای مثل ژان رنو نمی‌تونه لئـــون باشه، هیچ‌کس مثل ناتالی‌پورتمن نمی تونه ماتیلدا باشه و فقط لوک‌بسون هست که می تونه چنین فیلمی رو خلق کنه.

فیلم در آمریکا در سالی که ساخته شد با اسم «حرفه‌ای» به نمایش درآمد و در فرانسه با اسم لئــون. در سال 2000 هم دی‌وی‌دی فیلم به اسم «لئــون:حرفه‌ای» وارد بازار آمریکا شد. به نظر من که همون لئـون قشنگترین عنوان این فیلمه. آهنگ پایان فیلم هم با صدای گرم استینگ است. ترانه‌ای بسیار محبوب با نام «شکل قلبم» یا shape of my heart که فیلم رو تا ابد جاودانه کرده. 

 

و اما نکته‌ی مهم: زمانی که فیلم در آمریکا به نمایش درآمد خود کارگردان بخشی‌هایی رو از فیلم می‌بُره و مدت زمان فیلم می‌شه 110 دقیقه. اما سال 2000 کارگردان نسخه‌ی دی وی‌دی فیلم رو به همراه 23 دقیقه‌ی حذف شده بیرون می‌ده که با استقبال همه رو‌به‌رو می‌شه. توی این سکانس‌ها هیچگونه صحنه‌ی خلاف عفت یا از این قبیل نمی‌بینیم اما چیزی رو می‌بینیم که خیلی جالبه (نمی‌گم که مزه‌ی فیلم رو از بین می‌بره) و به نظر من ریشه‌ی فیلم توی همون صحنه‌های حذف شده است. خلاصه اینکه سی‌دی لئون بعضی تیکه‌ها رو نداره و نسخه‌ی دی‌وی‌دی کامله. اما از شانس من نسخه‌ی بین‌المللی که دارم با زیرنویس چینی هست و این دوستان چینی چند دقیقه‌ی دیگه‌ی فیلم رو هم از بین برده‌اند یعنی فیلم من به جای 110 دقیقه، 105 دقیقه است!

 

به من خبر دادن که تلویزیون خودمون فیلم را زمستان گذشته نمایش داده و خدا می‌دونه چی تحویل بیننده‌ها دادن. راستش رو بخواهید یکی که نسخه‌ی ویدئو کلوپ رو دیده بود می‌گفت «کل جریان فیلم رو به کلی عوض کرده‌اند»، دیگه صدا و سیمایش بماند!

 

برای این فیلم خیلی حرف‌ها دارم که براتون بگم اما طولانی می‌شه. و در آخر اینکه فکر کنم پنج شش باری باشه که دوباره فیلم رو دیدم. البته اصلا آخر فیلم رو ندیدم… شاید به خاطر اینکه:

 

I wanna see Léon and Matilda together for e-v-e-r…

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم فروردین 1386ساعت 13:39  توسط پرکلاغی  |  آرشیو نظرات


 

کتاب "شازده کوچولو" رو توی یه روز سرد زمستونی توی مطب دکتر خوندم و همون‌جا هم تمومش کردم! (سرعت کتاب خوندنم بالا نبود، مطب شلوغ بود و کتاب هم کوتاه). اسم مترجم یادم نمونده، اما قشنگ ترجمه کرده بود. معصومیتی که توی کتاب هست و شخصیت اصلی کتاب که یه بچه‌ی موطلاییه، و نویسنده که این‌قدر دوستش داشته که بعد از شش سال هنوز از ندیدنش ناراحته، برام غم‌انگیز بود. کتاب‌های کمی هستند که توشون معصومیت خاطره‌انگیزی باشه و شازده کوچولو یکی از این کتاب‌هاست. اما این‌که چی شد که دوباره کتاب رو خوندم و یه تیکه‌اش رو گذاشتم رو وبلاگم، دلیلش این بود که این تیکه یه جورایی منو یاد فیلمی می‌اندازه که بالا توضیحش دادم.

 

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم فروردین 1386ساعت 13:38  توسط پرکلاغی  |  آرشیو نظرات


شازده کوچولو گفت: بیا با من بازی کن. نمی‌دانی چه قدر دلم گرفته...
روباه گفت: نمی‌توانم باهات بازی کنم. هنوز اهلی‌ام نکرده‌اند آخر.
شازده کوچولو آهی کشید و گفت: معذرت می‌خواهم.
اما فکری کرد و پرسید: اهلی کردن یعنی چه؟
روباه گفت: تو اهل این‌جا نیستی. پی چی می‌گردی؟
شازده کوچولو گفت: پی آدم‌ها می‌گردم. نگفتی اهلی کردن یعنی چه؟
روباه گفت: یک چیزی است که پاک فراموش شده. معنی‌اش ایجاد علاقه کردن است.
– ایجاد علاقه کردن؟
روباه گفت: معلوم است. تو الان واسه من یک پسر بچه‌ای مثل صد هزار پسر بچه‌ی دیگر. نه من هیچ احتیاجی به تو دارم نه تو هیچ احتیاجی به من. من هم واسه تو یک روباهم مثل صد هزار روباه دیگر. اما اگر منو اهلی کردی هر دوتامان به هم احتیاج پیدا می‌کنیم. تو واسه من میان همه‌ی عالم موجود یگانه‌ای می‌شوی من واسه تو.

شازده کوچولو- آنتوان دو سنت اگزوپری

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم فروردین 1386ساعت 20:57  توسط پرکلاغی 

   + پرکلاغی ; ۳:۳۱ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱۱ فروردین ۱۳٩٠
comment نظرات ()